Opony

Podział ze względu na budowę wewnętrzną

Opona diagonalna

W oponie diagonalnej cała osnowa opony składa się kilku warstw tkanin ułożonych na przemian w dwóch kierunkach, pod różnym kątem, lecz zawsze mniejszym niż 90°. Liczba warstw zależy od wielkości i obciążenia na jakie projektowano oponę. Konstrukcja ta pozwala na rezygnację z zastosowania opasania, lecz go nie wyklucza. Opona diagonalna z opasaniem nazywana jest oponą opasaną.

Zalety (w stosunku do opon radialnych):
* wyższy komfort jazdy, zwłaszcza na drogach o złej nawierzchni
* duża odporność ścianki bocznej na uszkodzenia mechaniczne

Wady (w stosunku do opon radialnych):
* mniejsza precyzja prowadzenia
* znacznie gorsze zachowanie się opony w czasie jazdy po łuku
* zwiększone zużycie paliwa

Opona radialna (promieniowa)

W oponie radialnej osnowa ułożona jest promieniowo (radialnie – stąd nazwa), czyli pod kątem 90°. Dla jej wzmocnienia stosuje się warstwy opasania. Takie ułożenie osnowy powoduje większą elastyczność boku opony a warstwy opasania zapewniają usztywnienie bieżnika, co odpowiednio poprawia zachowanie się podczas jazdy po łuku i zwiększa powierzchnię styku opony z nawierzchnią.

Zalety (w stosunku do opon diagonalnych):
* precyzyjne prowadzenie
* mniejsze zużycie paliwa

Wady (w stosunku do opon diagonalnych):
* niska odporność ścianki bocznej na uszkodzenia mechaniczne
* konieczność stosowania tulei metalowo-gumowych w zawieszeniu

Opona dętkowa

Opona dętkowa, opatentowana przez firmę Michelin w 1930 roku, to opona w której za utrzymanie odpowiedniego ciśnienia odpowiedzialna jest dętka. Oponę dętkową oznacza się TT (z ang.: Tube Type).

Opona bezdętkowa

Opona bezdętkowa, to opona w której za utrzymanie odpowiedniego ciśnienia odpowiedzialna jest sama opona. Szczelność pomiędzy oponą a obręczą zapewnia odpowiednio wzmocniona stopka. Oponę bezdętkową oznacza się TL (z ang.: Tube-less).

07.07.2010. 09:34

Podział ze względu na kształt bieżnika

Slicki – opony z całkowicie gładkim bieżnikiem – są one stosowane głównie w rajdach samochodowych- zabronione gładkie opony bez jakichkolwiek nacięć, wyścigach samochodowych, motocyklowych, kolarstwie torowym i w szosowym przy wyjątkowo sprzyjających warunkach atmosferycznych – są to opony o największym stopniu oporów przy toczeniu (duży opór jest wynikiem większej powierzchni kontaktującej z podłożem co zapewnia lepszą przyczepność na gładkich i suchych nawierzchniach) – ale całkowicie zawodzą na wilgotnych i śliskich powierzchniach (nie dotyczy to opon rowerowych, które ze względu na małą szerokość, duże ciśnienie i okrągły kształt przekroju nie ulegają poślizgowi - duża siła nacisku).

Rowkowe – opony z zestawem płytkich rowków, które nie zmieniają zbyt mocno oporów toczenia (opór toczenia zależy od twardości opony i powierzchni styku z nawierzchnią im te wartości większe tym większa jest przyczepność koła, nie dotyczy to tzw. luźnej nawierzchni-śnieg, błoto itp. gdzie ważniejsza jest siła nacisku) , ale ułatwiają odprowadzanie wody z powierzchni opony. Znane są modele z rowkami równoległymi do kierunku jazdy i skośnymi. Skośne lepiej odprowadzają wodę, ale mają też nieco większe opory toczenia. Opony rowkowe są powszechnie stosowane w kolarstwie szosowym, w rowerach miejskich i ogólnego użytku.

Klockowe – opony z wydatnym bieżnikiem przypominającym nieco wibram. Są powszechnie stosowane w rowerach górskich i samochodach terenowych. Jest ich bardzo dużo odmian – od tzw. semi-slicków – mających w miarę gładką powierzchnię czołową i duże klocki na "rantach", co jest rodzajem kompromisu między oporami toczenia i przyczepnością przy jeździe w terenie o zmiennym rodzaju podłoża, po opony błotno-piaskowe – mające bardzo wydatne i dość rzadko rozmieszczone klocki, których zadaniem jest "wgryzanie się" w grząskie i mokre podłoże, i które charakteryzują się bardzo dużymi oporami toczenia na bardziej twardych podłożach. W rowerach przy tym rodzaju opon często stosuje się inny bieżnik w oponie na koło przednie i tylne.

Kolcowe – opony z metalowymi kolcami, które służą do jazdy po śniegu i lodzie. W rowerach górskich są one też dość często stosowane do zjazdu również w sezonie letnim. Rowerzyści majsterkowicze robią je sami z odpowiednio dobranych blachowkrętów i starych lub specjalnie kupionych opon.

Błotno-śniegowe – opony wykonane zazwyczaj z bardziej miękkich gatunków gumy zaopatrzone w specjalnie wyprofilowany bieżnik zapewniający dobrą przyczepność na śniegu i błocie pośniegowym.

Deszczowe – opony ze specjalnie dobranym wzorem bieżnika zapewniającym bardzo wydajne odprowadzanie wody spod koła i zabezpieczającym przed poślizgiem.

07.07.2010. 09:28